Other

ปากไม่ตรงกับใจ

posted on 31 Aug 2010 16:45 by peam1911 in EverydayLife, Other
ห่างหายไปนานมาอัพสักนิดดีกว่าเนอะ!
เอาตรงๆเลยนะ...เราไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรดี คิดไม่ออกอะนะ
แต่วันนี้ที่มาอัพก็ยังไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรอีกนั้นแหละ
แต่จะพยายามเขียนแล้วกัน!

หมดไปแล้วกับเดือนสิงหา
พรุ่งนี้ก็จะเป็นเดือนกันยาแล้ว
เวลาปิดเทอมก็น้อยลงไปทุกทีๆ
อยากมีเรื่องมาอัพเดทจัง แต่ช่วงนี้มันจืดชืดมากมาย
ไว้เปิดเทอมคงมีเรื่องรับน้องสนุกๆมาเล่าสู่กันฟังเนอะ!

สำหรับคนไม่เคยอ่านหนังสือที่เกี่ยวกับผู้ชายที่ชื่อ "บอย" และ หมาที่ชื่อ "จุ่น"
อยากให้ไปลองหาอ่านดู ของเขาดีจริง!
ฮามากมาย การันตีด้วยจำนวนการตีพิมพ์! 555
ลองดูสักเล่มไม่เสียหายค่ะ!!
ไว้แก้เครียดได้ หรือ เอาไว้อ่านตอนเข้าห้องน้ำก็ได้นะ อิอิ
นี่คือหน้าตาของเล่มปัจจุบันจ้า

 

 

ตอนนี้เรากำลังแต่งนิยายไม่รู้ว่าจะไปรุ่งไหม?
จะลองเอาไปโพสก่อนสักตอน2ตอน..
ส่วนสถาทีนั้นยังไม่แน่ใจของลองหาเว็บลงก่อน
ยังไงจะมาบอกทีหลังนะจ๊ะ ช่วยติดตามด้วยละ ^^
แค่นี้ก่อนสำหรับคำทักทายเล็กๆน้อยๆ [ตรงไหน 555]
____________________________________________

วันนี้ของอัพเป็นเรื่องสบายๆนิดนึงเนอะ [หรือเปล่า?]
เป็นเรื่องของผู้หญิงปากแข็ง...
สำหรับหนุ่มๆแล้ว หลายๆคน หรือ อาจจะทุกคน
คิดว่าผู้หญิงปากไม่ตรงกับใจ
บางทีคิดอย่างพูดอย่าง ถ้าถามเราว่าจริงไม่
เราคงจะตอบว่า มันก็ไม่เชิงนะเฟ้ย!
โอเค...มันเป็นอะไรที่พูดยากนะ = ="

สำหรับเราแล้วนะ จริงๆแล้วเราเป็นคนตรงมากๆ
คิดอะไรจะพูดอย่างนั้น พูดจริงๆนะ
แบบว่าบางทีมันก็ตรงจนเกินไปเหมือนกัน
แต่เชื่อไหม? กับแฟนมันโคละแบบกันโดยเราไม่ตั้งใจซะงั้น!
แปลกไหมละ? ไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเป็นแบบนี้เลยนะ

ถ้าถามเหตุผลว่าทำไมถึงปากไม่ตรงกับใจน่ะหรอ..?
ตามความคิดเรา...เราไม่รู้ว่าผู้หญิงคนอื่นคิดแบบเราไหมนะ
ยังไงคุณผู้หญิงคนอื่นๆก็บอกกันสักนิดนะ ^^"

คือ...เราแค่อยากให้เขาสนใจจากพฤติกรรมที่เปลี่ยนไปของเราเอาเองอะ
คือ...แบบให้สังเกตเอาเองว่า เนี่ยเราทำแบบนี้เราโกรธอยู่นะเฟ้ย
เราทำแบบนั้นเราน้อยใจอยู่นะยะ
แล้วหลังจากรู้แล้วว่าเราเป็นอะไร
ก็อยากให้เขาพยายามมองข้อผิดพลาดของเขาที่ทำให้เราไม่พอใจหรืออะไรก็แล้วแต่อะ

เราว่ามันดูใส่ใจดีนะ การที่เขามองเห็นสิ่งที่เขาทำผิดแล้วมาขอโทษเราด้วยตัวเอง
ไม่ใช่เห็นโกรธก็ขอโทษๆ แล้วก็ไม่รู้ว่าทำอะไรผิดอะ
มันเหมือนไม่จริงใจอะ ตามความคิดเรานะ

แต่ความจริงอย่างนึกที่เราเคยมองข้ามไป...
คนเราทำอะไรบางทีไม่ทันคิด อย่าว่าแต่หนุ่มๆเลย
ผู้หญิงก็ด้วย...ฉะนั้นบางทีเขาก็อาจจะไม่รู้ด้วยซ้ำว่า...
เขาทำแบบนี้  พูดแบบนี้ จะทำให้เราน้อยใจหรือโกรธได้
แต่ก็นะ ครั้งแรกก็ควรแก่การให้อภัย เพราะเขาคงไม่ตั้งใจ
แต่หลายๆครั้งเข้าเขาไม่เรียกว่าไม่ตั้งใจนะจ๊ะ
เขาเรียกไม่ใส่ใจจ๊ะ หนุ่มๆก็ระวังตัวกันให้ดีแล้วกัน! อิอิ

วิธีรักษาอาการ ปากไม่ตรงกับใจ น่ะหรอ?
ยังไม่ค้นพบวิธีนั้นเลย
แต่วิธีที่จะช่วยบรรเทาน่ะพอมีนะ ^^
คิดว่าน่าจะช่วยได้ไม่มากก็น้อย

1) คุยกันสักนิด จิตแจ่มใสนะ อิอิ
2) มีเรื่องอะไรกันเมื่อไหร่ พยายามปรับความเข้าใจนะ
    ไม่ใช่ปล่อยเลยตามเลย แล้วหวังให้ลืม แล้วจะรู้อะไรๆเกี่ยวกับเธอมากขึ้น!
3) พยายามถามหาเหตุผลจากเขาว่าเป็นเพราะอะไรเขาถึงไม่บอกตรงๆ
    [ข้อนี่ยากสักนิด ผู้หญิงบางคนฟอร์มจัดเกินจะกล้าบอก]
4) ถ้าจนปัญญาจริงๆ ก็พยายามสังเกตพฤติกรรมเขาเอาแล้วกันนะจ๊ะ!!

ก็คงจะจบลงแค่นี้เนอะ! วิธีใครวิธีมัน เอาไปดัดแปลงแก้ไข
แล้วอย่าลืมแชร์กันเองนะจ๊ะ คุณผู้ชายทั้งหลาย ^^
เผื่อโรค ปากไม่ตรงกับใจ จะซาลงไปบ้าง อิอิ

edit @ 31 Aug 2010 17:23:34 by ปaาnovน้oย

ฤดูฝนกับใจคน

posted on 09 Aug 2010 16:27 by peam1911 in Other
หลังจากห่างหายไปนาน วันนี้กลับมาอัพ 2 เรื่องเลย
ตอนนี้ก็หน้าฝนแล้ว ฝนตกบ๊อยบ่อย
ดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะทุกคน
ช่วงนี้อากาศหม่นหมอง ใจคนก็หมองตามเนอะ
ยังไงก็อ่านดูนะคะ "ฤดูฝนกับใจคน"

 

เข้าหน้าฝนแล้ว ฝนก็โปรยปรายทุกวัน
อากาศก็หนาวเย็นขึ้นเนื่องจากฝน
เมฆบนท้องฟ้าก็ครึมมัว หม่นหมอง
บรรยากาศช่างชวนให้เศร้าหมองจัง

ตื่นมาตอนเช้าเจอกับเช้าที่มืดครึ้ม...
ลมพัดอ่อนๆปะทะที่หน้าเมื่อยื่นอยู่หน้าระเบียง
แล้วความรู้สึกนึงก็เริ่มเกาะกุมจิตใจ
...เหงา...

ฟ้าในตอนนี้คงจะเหมือนความขุ่นหมองในใจเรา
อยากยื่นอยู่นิ่งๆสักพัก
ปล่อยให้ความคิดต่างๆไหลผ่านสมอง
แต่ได้ไม่นานก็ต้องดึกตัวเองออกมา
แล้วทำสิ่งที่สมควรจะทำให้เวลานี่...
นั้นคือกิจวัตรประจำวันยามเช้า...

อากาศยังคงครึ้มและดูเงียบเหงา
ฝนเริ่มลงเม็ดปลอยๆแล้วสินะ
ภาพข้างหน้าก็เริ้มพรางมัวแล้ว
เหมือนกับน้ำตาที่ค่อยๆรินไหล
แล้วมาปิดม่านตา

ฝนตกหนักขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกเหงาในยามเช้า
ตอนนี้คงเหมือนกับใจที่่ร่ำไห้...
ฤดูฝนช่างเป็นฤดูที่ให้ความรู้สึกเศร้าจริงๆ...

แต่เมื่อผ่านช่วงเวลาที่เศร้าหมองนี่ไป
ก็คงจะเป็นเหมือนฟ้าหลังฝนที่สดใสและสวยงาม
ท้องฟ้าที่สว่างไสว และ รุ่งกินน้ำสีสวย
เหมือนที่ใครหลายคนบอกไว้ว่า
เมื่อผ่านเรื่องร้ายๆไป มักมีเรื่องดีๆตามมาเสมอ...
______________________________________________

มีเรื่องสั้นๆเรื่องนึงมาให้อ่านกันเล่นๆค่ะ...เริ่มเลยเนอะ!
กาลครั้งนึงไม่นานมาแล้ว = ="
มีผู้หญิงคนนึงคบกับแฟนของเธอมาเป็นเวลานาน
แต่แล้วก็มีเหตุทำให้เขาทั้งสองต้องห่างกันไกลและไม่มีโอกาสได้เจอกัน
แรกๆแฟนหนุ่มของเธอโทรหาเธอเป็นประจำ เช้า กลางวัน เย็น

มันเป็นแบบนี้ทุกวันๆ จนนานวันเข้ามันก็เริ่มเปลี่ยนไป...
จากเช้า กลางวัน เย็น ทุกวันๆ
กลายเป็นวันละรอบแต่เพิ่มจำนวนชั่วโมงแทน
เธอก็ไม่ได้ว่าอะไรแฟนของเธอ...

นานวันเข้าอีก...แฟนหนุ่มของเธอโทรมาหาเธอตามปกติ
และเขาก็บอกเธอว่า
"เราไม่ค่อยว่างเลยช่วงนี้เราคุยกันน้อยลงหน่อยนะ ผ่านช่วงนี้ไปเราจะเหมือนเดิม"
เขาขอลดเวลาคุยกับเธออีกจากวันละ 3 - 4 ชั่วโมง
กลายเป็นวันละ 2 - 3 ชั่วโมง
เธอเริ่มน้อยใจ...แต่ก็ยังไม่ได้ว่าอะไรแฟนหนุ่มของเธอเช่นเคย
ชีวิตคู่ของเธอก็ยังดำเนินแบบนี้ต่อไป

เวลาผ่านไป ช่วงยุ่งๆที่แฟนหนุ่มบอกผ่านไป
เธอและแฟนของเธอได้คุยกันมากขึ้นแต่ไม่นาน...
แฟนหนุ่มของเธอก็บอกว่า...
"เราเครียดจังเลย...ครั้งที่แล้วเราทำงานของเราไม่ดีเลย...เราคงต้องทุ่มเทกับงานมากกว่านี้"
เขาขอให้เธอกลับไปคุยวันละ 2 - 3 ชั่วโมงดั่งตอนที่เขายุ่งๆ
เธอน้อยใจมากขึ้น แต่พูดอะไรไม่ได้ เธอพยายามเข้าใจแฟนของเธอเรื่องงาน
เวลาของเขาและเธอน้อยลงๆเรื่อยๆ

วันนึงเธอโทรไปหาเขาเนื่องจากเวลาที่เขาให้เธอนั้นไม่เพียงพอสำหรับเธอ
แฟนหนุ่มขอร้องให้เธอเข้าใจ ในตอนนั้นเธอเองก็ยอมที่จะเข้าใจ
แต่แล้ววันนึงแฟนหนุ่มของเธอก็มาคุยกับเธออีกครั้ง
"วันนี้เราไปงานปาร์ตี้กับเพื่อนๆเรานะ เธอคงไม่ว่าอะไร"
เธอน้อยใจแฟนของเธอมากและคิดในใจว่า
"เวลาที่ให้เราบอกว่ายุ่ง แต่เวลาที่ให้เพื่อนกลับไม่ยุ่ง"

หลังจากวันนั้นเขาทั้งสองทะเลาะกันบ่อยขึ้น...จากที่ไม่เคยทะเลาะกันมาก่อน
และแฟนหนุ่มของเธอขอลดเวลาคุยมากขึ้นทุกวันๆ
จนเวลาอันน้อยนิดที่มีให้กันหายไป และ ความสัมพันธ์ของเขาและเธอ...
ก็จางหายไปตามกาลเวลา...

นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า : ........ [อะไรดีหว่า??]

เอามาให้อ่านกันค่ะ ^^
มีความคิดเห็นยังไงก็บอกกันเนอะ
ส่วนตัวคิดว่ามันคงจะเกิดขึ้นกับหลายๆคู่
ไม่อยากให้ความสัมพันธ์ของใครต้องจบแบบเธอคนในเรื่องนี้เลยเนอะ!

edit @ 9 Aug 2010 16:30:31 by ปaาnovน้oย

ลาจาก [อีกครั้ง]

posted on 27 Jun 2010 00:02 by peam1911 in MyLove, Other

อย่างที่ใครๆก็รู้ว่า...
การที่เราต้องจากกับคนที่เรารักนั้นมันทำใจลำบากมาก…
แต่…เราก็ต้องทำใจยอมรับมันและเผชิญหน้ากับมัน…
อยากให้ทุกคนคิดว่า...
การลาจากไม่ใช่จุดจบ…แต่เป็นจุดเริ่มต้นของบางอย่าง!!

อันดับแรกเลย...การลาจากคือ...จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง
การใช้ชีวิตประจำวันของเราจะเปลี่ยนไป…
จากที่เคยมีเขาอยู่ข้างๆตลอดเวลา…ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอๆ...
กินข้าวด้วยกัน...ให้กำลังใจซึ้งกันและกันในห้องสอบ...
มันอาจจะเปลี่ยนไปเป็น..."ไม่เหลืออะไรเลย"…
ผู้ที่เผชิญกับปัญหานี้…จะมีความรู้สึก เหงา เศร้า ท้อแท้ และสับสน…
แต่ว่า…ถ้าหากเราเผชิญหน้ากับมันได้แล้วรอวันที่เราได้เจอกับคนที่เรารักอีกครั้ง
เราจะรู้ว่า…เวลาที่ เรารอเขานั้นมันมีค่ามากมาย ^_^

อันดับที่สอง...การลาจากคือ...จุดเริ่มต้นของบททดสอบ
อย่างที่เราเคยเขียนไปแล้ว...ระยะทางคือบททดสอบ
การลาจากก็เป็นแบบเดียวกับระยะทาง…
ทรมานแต่ต้องผ่าฟันไปให้ถึงเวลาที่เราจะได้เจอกันอีก
ความรู้สึกที่เจ็บปวดเมื่อต้องแยกจากกัน…
เมื่อรู้ว่าเราจะไม่มีโอกาสได้เจอคนๆ นี้ไปอีกนานแสนนาน
ความรู้สึกว้าแหว่ไม่รู้จะหันไปทางไหน…ความกลัว…และอื่นๆอีกมากมาย…
แต่ถ้าเราผ่านบททดสอบนี้…เราจะรู้ว่า เราและเขา มีความรักที่ ซื่อสัตย์ มั่นคง ต่อกันแค่ไหน ^_^

อันดับที่สาม...การลาจากคือ...จุดเริ่มต้นของความหวัง...
หลายๆคนคงงงว่า...เอ๊ะ? มันเกี่ยวกันยังไงนะ?
ขอย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจว่าคุณอ่านไม่ผิด
มันคือ "จุดเริ่มต้นแห่งความหวัง"
ความหวังที่เพิ่มขึ้นมาอีกนึงเรื่อง...
ความหวังที่ว่าคือ...การได้หวังว่า สักวันเราจะได้เจอกันอีก...
หวังว่า ความรู้สึกระหว่างเราจะเหมือนเดิม...
หวังว่า ในวันข้างหน้าเราจะได้อยู่ด้วยกัน

แต่ใครจะรู้บ้างว่ามันก็เป็น จุดเริ่มต้นของกงล้ออันใหม่เช่นกัน...
กงล้อที่หมุนเอาความรู้สึกซ้ำๆเดิมๆวนไปวนมาไม่มีวันสิ้นสุด...
กงล้อที่จะหมุนซ้ำๆไปเรื่อยๆจนกว่าเราจะหลุดออกมาได้... 
ทุกๆคนที่เคยเจอการลาจาก...คงจะจำความรู้สึกนั้นได้ใช่ไหม?
บางคนอาจจะวนเวียนอยู่กับกงล้อนี้โดนที่ทางออกยังไม่ถูกเปิด...
นั้นคือ...การที่เราได้พบ...แล้วก็จาก...
แล้วก็กลับมาพบกันใหม่...แล้วก็จากกันใหม่...
วนเวียนซ้ำไปเรื่อยๆ...
แล้วเราก็เป็นคนนึงที่ประสบปัญหานี้อยู่...
เขากลับมาปิดเทอม พอเปิดเทอมเขาก็ไป...
แล้วความรู้สึกมันก็เหมือนเดิมทุกครั้งที่เขาจากไป...
..."เศร้า เหงา สับสน หดหู่"...

ใครที่อ่านentryก่อนๆจะรู้ว่า...
เขากลับมาแล้ว...และตอนนี้เขากำลังจะกลับไปแล้ว...
เศร้าจังเลย...เฮ้อ...เมื่อไหร่เราจะหลุดจากกงล้อนี่สักทีนะ?
อยากให้กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนจังเลย...
ที่เราอยู่ข้างๆกันเสมอๆ...แต่น่าเศร้าที่มันเป็นไปไม่ได้...
เรารออยู่นะ...รอให้สักวันเราจะไม่แยกกันอีก...
เฮ้อ...ไม่อยากให้เขากลับไปเลย...

♫ "อยากจะขอได้ไหม..?
หยุดเวลานี่ไว้...
อยู่อย่างนี้ไปนานๆ..." ♪

ไม่ว่าจะยังไง...เราจะอดทนรอจนถึงวันนั้นนะ...
วันที่เราจะไม่แยกกันอีก...♥

PS2T 4EVEl2

 

ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล...TT^TT
ยังไงก็ราตรีสวัสดิ์ และ ฝันดีนะคะ ทุกคน☻

ปล. ทั้งหมดที่เขียนนี่เป็นความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ
      ฉะนั้น...มันอาจจะจริงบ้างไม่จริงบ้างสำหรับบางคน
      เพราะมันไม่ได้ผ่านการวิจัยหรือวินิฉัยใดๆทั้งสิ้น
      "โปรดใช้วิจรนญานในการอ่านและทำความเข้าใจด้วยนะคะ"

edit @ 27 Jun 2010 23:34:45 by ปaาnovน้oย