ลาจาก [อีกครั้ง]

posted on 27 Jun 2010 00:02 by peam1911 in MyLove, Other

อย่างที่ใครๆก็รู้ว่า...
การที่เราต้องจากกับคนที่เรารักนั้นมันทำใจลำบากมาก…
แต่…เราก็ต้องทำใจยอมรับมันและเผชิญหน้ากับมัน…
อยากให้ทุกคนคิดว่า...
การลาจากไม่ใช่จุดจบ…แต่เป็นจุดเริ่มต้นของบางอย่าง!!

อันดับแรกเลย...การลาจากคือ...จุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลง
การใช้ชีวิตประจำวันของเราจะเปลี่ยนไป…
จากที่เคยมีเขาอยู่ข้างๆตลอดเวลา…ไปไหนมาไหนด้วยกันเสมอๆ...
กินข้าวด้วยกัน...ให้กำลังใจซึ้งกันและกันในห้องสอบ...
มันอาจจะเปลี่ยนไปเป็น..."ไม่เหลืออะไรเลย"…
ผู้ที่เผชิญกับปัญหานี้…จะมีความรู้สึก เหงา เศร้า ท้อแท้ และสับสน…
แต่ว่า…ถ้าหากเราเผชิญหน้ากับมันได้แล้วรอวันที่เราได้เจอกับคนที่เรารักอีกครั้ง
เราจะรู้ว่า…เวลาที่ เรารอเขานั้นมันมีค่ามากมาย ^_^

อันดับที่สอง...การลาจากคือ...จุดเริ่มต้นของบททดสอบ
อย่างที่เราเคยเขียนไปแล้ว...ระยะทางคือบททดสอบ
การลาจากก็เป็นแบบเดียวกับระยะทาง…
ทรมานแต่ต้องผ่าฟันไปให้ถึงเวลาที่เราจะได้เจอกันอีก
ความรู้สึกที่เจ็บปวดเมื่อต้องแยกจากกัน…
เมื่อรู้ว่าเราจะไม่มีโอกาสได้เจอคนๆ นี้ไปอีกนานแสนนาน
ความรู้สึกว้าแหว่ไม่รู้จะหันไปทางไหน…ความกลัว…และอื่นๆอีกมากมาย…
แต่ถ้าเราผ่านบททดสอบนี้…เราจะรู้ว่า เราและเขา มีความรักที่ ซื่อสัตย์ มั่นคง ต่อกันแค่ไหน ^_^

อันดับที่สาม...การลาจากคือ...จุดเริ่มต้นของความหวัง...
หลายๆคนคงงงว่า...เอ๊ะ? มันเกี่ยวกันยังไงนะ?
ขอย้ำอีกครั้งเพื่อความมั่นใจว่าคุณอ่านไม่ผิด
มันคือ "จุดเริ่มต้นแห่งความหวัง"
ความหวังที่เพิ่มขึ้นมาอีกนึงเรื่อง...
ความหวังที่ว่าคือ...การได้หวังว่า สักวันเราจะได้เจอกันอีก...
หวังว่า ความรู้สึกระหว่างเราจะเหมือนเดิม...
หวังว่า ในวันข้างหน้าเราจะได้อยู่ด้วยกัน

แต่ใครจะรู้บ้างว่ามันก็เป็น จุดเริ่มต้นของกงล้ออันใหม่เช่นกัน...
กงล้อที่หมุนเอาความรู้สึกซ้ำๆเดิมๆวนไปวนมาไม่มีวันสิ้นสุด...
กงล้อที่จะหมุนซ้ำๆไปเรื่อยๆจนกว่าเราจะหลุดออกมาได้... 
ทุกๆคนที่เคยเจอการลาจาก...คงจะจำความรู้สึกนั้นได้ใช่ไหม?
บางคนอาจจะวนเวียนอยู่กับกงล้อนี้โดนที่ทางออกยังไม่ถูกเปิด...
นั้นคือ...การที่เราได้พบ...แล้วก็จาก...
แล้วก็กลับมาพบกันใหม่...แล้วก็จากกันใหม่...
วนเวียนซ้ำไปเรื่อยๆ...
แล้วเราก็เป็นคนนึงที่ประสบปัญหานี้อยู่...
เขากลับมาปิดเทอม พอเปิดเทอมเขาก็ไป...
แล้วความรู้สึกมันก็เหมือนเดิมทุกครั้งที่เขาจากไป...
..."เศร้า เหงา สับสน หดหู่"...

ใครที่อ่านentryก่อนๆจะรู้ว่า...
เขากลับมาแล้ว...และตอนนี้เขากำลังจะกลับไปแล้ว...
เศร้าจังเลย...เฮ้อ...เมื่อไหร่เราจะหลุดจากกงล้อนี่สักทีนะ?
อยากให้กลับไปเป็นเหมือนเมื่อก่อนจังเลย...
ที่เราอยู่ข้างๆกันเสมอๆ...แต่น่าเศร้าที่มันเป็นไปไม่ได้...
เรารออยู่นะ...รอให้สักวันเราจะไม่แยกกันอีก...
เฮ้อ...ไม่อยากให้เขากลับไปเลย...

♫ "อยากจะขอได้ไหม..?
หยุดเวลานี่ไว้...
อยู่อย่างนี้ไปนานๆ..." ♪

ไม่ว่าจะยังไง...เราจะอดทนรอจนถึงวันนั้นนะ...
วันที่เราจะไม่แยกกันอีก...♥

PS2T 4EVEl2

 

ราตรีนี้ยังอีกยาวไกล...TT^TT
ยังไงก็ราตรีสวัสดิ์ และ ฝันดีนะคะ ทุกคน☻

ปล. ทั้งหมดที่เขียนนี่เป็นความรู้สึกส่วนตัวล้วนๆ
      ฉะนั้น...มันอาจจะจริงบ้างไม่จริงบ้างสำหรับบางคน
      เพราะมันไม่ได้ผ่านการวิจัยหรือวินิฉัยใดๆทั้งสิ้น
      "โปรดใช้วิจรนญานในการอ่านและทำความเข้าใจด้วยนะคะ"

edit @ 27 Jun 2010 23:34:45 by ปaาnovน้oย

Comment

Comment:

Tweet

เขียนดีจัง

#4 By keaaaa on 2010-06-27 18:12

ถูกอย่างที่พูดครับ

การลาจากไม่ใช่เป็นจุดสิ้นสุด แต่อาจจะเป็นจุดเริ่มต้นก็เป็นได้

#3 By K ToKa on 2010-06-27 16:36

* - *

อื ม ม ม มม


. . ..


เอาน่า ๆๆๆๆๆ
ใช่ครับ หนึ่งอย่างที่จบไป ก็จะมีสิ่งใหม่ๆกลับมาเสมอ
คนเราแค่มีความหวังเพียงน้อยนิดก็พอที่จะเป็นกำลังใจให้ก้าวต่อไปแล้วครับdouble wink double wink

#1 By Shinji on 2010-06-27 15:09