หลังจากที่ห่างหายไปนาน[มาก]
วันนี้กลับมาพร้อมกับเรื่องเล่าที่เกิดขึ้นจริงกับตัวค่ะ
คือเรื่องนี้เกิดขึ้นที่ร้านทำผมที่ไปประจำ
ขอไม่ระบุบชื่อร้านนะคะ
 
วันนั้นไปร้านทำผมกับพี่ชายอีก2คนน่ะค่ะ แล้วเรื่องก็มีอยู่ว่า..
 
กริ๊งก่องๆ (เสียงเปิดประตูร้าน)
"สวัสดีค้า วันนี้ทำอะไรดีคะ/ครับ?" พนักงาน 2-3 คนตรงเข้ามาถาม
"ยังไม่แน่ใจเลยค่ะ พี่...อยู่ไหมคะ?" ถามหาช่างทำผมที่ทำด้วยเป็นประจำ
"อยู่ค่ะ รอสักครู่นะคะ" พนักงานคนเดิมพอพร้อมเดินนำไปนั่งที่โซฟา
แล้วช่างทำผมคนที่ว่าก็เดินออกมาถาม
"วันนี้ทำอะไรดีละ?"
พี่ชาย 2 คนก็จัดการสั่งๆๆๆเสร็จเรียบร้อย เหลือเราคนเดียว
 
คือจริงๆแล้วอยากจะดัดผม แต่ว่ายังไม่พร้อมเลยกะมาปรึกษา และย้อมผมเฉยๆ
เราก็จัดการถามสาระพัดเรื่องที่อยากรู้เกี่ยวกับการดัดผม
ถามไปถามมาสุดท้ายทุกคำตอบก็จบเลยที่คำพูดของช่างทำผมว่า
"เดี๋ยวพี่ออกแบบให้ ปะไปนั่งเลย"
ตอนนั้นก็คิดว่า รำคาญตรูเปล่าฟะ?
 
พอเราไปนั่งเขาก็เริ่มจัดการดัดผมให้ทันที
ยังไม่ได้ทำใจเลยนะคะ พี่ขาาาาา T^T
หลังจากง่วนอยู่กับการตัดเพื่อจัดทรงข้างหลัง
พี่เขาก็เดินมาข้างหน้าเราพร้อมคำถาม
"น้องอยากตัดหน้าม้าไหม?"
"เอ่อ..." ยังไม่ทันที่เราจะตอบเลย
ฉับ!!
ช่างก็ตัดหน้ามาไปซะแล้ว T^T
โหดร้ายกับผมฉานมากไปแล้วน้าาาาา แงงง
สุดท้ายก็ลงเอยด้วยผม ดัด+หน้าม้า กลับบ้าน
อ่อแล้วก็ย้อมผมอีกอย่างนึง
กินเวลานั่งๆนอนๆทำผมอยู่ที่ร้านถึง 7 ชั่วโมง
ไปที่ร้านเขาตั้งแต่บ่าย 2 ได้กลับบ้าน 3 ทุ่มแหน่ะ
 
เอารูปมาให้ดูสภาพผม
ขอเซ็นเซอร์หน้าน้าา เขินเกินกว่าจะลง
แต่อยากให้เห็นสภาพผมและความแตกต่าง แฮ่ๆ ^^"
 
นี้ตอนสมัยยืดผม
 
นี้ตอนดัดวันแรก
 
ประมาน2-3อาทิตย์ต่อมา
 
แอบเก็บหน้าม้า
 
ตอนแรกไม่ชินผมตัวเองมากๆ ไม่มั่นใจอย่างแรง
แต่หลายๆคนก็บอกดูดีขึ้น เปลี่ยนลุคไปเลย
ก็เลยมั่นใจขึ้นมาหน่อย ^^"
แล้วคนใน exteen คิดยังไงกันบ้างเอ่ย??
 
วันนี้ก็มาอัพแค่นี้แหละ 55
แล้วคิดว่าคงห่างหายไปนานอีกเช่นเคย
ต้องขออภัยนะคร๊าบบบ

edit @ 19 Apr 2011 18:09:54 by ปaาnovน้oย

หายไปนานอีกรอบ 555
อ๊ะๆ อย่าเพิ่งทำหน้าอย่างน้านนนน
จริงๆคิดว่าสอบเสร็จจะได้เวลาอัพบล็อคสักที
แต่ก็ผิดคาดไป แฮ่ๆ
พอสอบเสร็จก็ยุ่งๆไปหมด ต้องไปนู่นไปนี่
ตัวไม่ได้อยู่กับบ้านเลย!
แล้วก็ต้องปั่นนิยายอีก
เลยแอบละเลยบล็อคนี้นิสนึง
ไม่ว่ากันน้าาา ^^"
____________________________________
 
เคยพูดเรื่องอาร์ตตัวแม่ไปบ้างแล้ว
เด๋วจะหาว่าเราลำเอียง!
วันนี้มาพูดกันเรื่อง "อาร์ตตัวพ่อ" บ้างเนอะ
[จะได้ยุติธรรมหน่อย อิอิ]
 
อาร์ตตัวพ่อ จะชอบแจกโปรโมชั่น
อ่าวว สาวๆคงจะเคยเจอกันมาบ้างไม่มากก็น้อย
แรกๆดีเยี่ยงเทพบุตร ไปเรื่อยๆ อะแค่คนเดินดิน
ยิ่งนานเข้า เราๆจะรู้ว่า มันคือปีศาจชัดๆ!
ตอนจีบทุกอย่างที่อยากได้ ตัวพ่อสรรหามาให้หมด
เอาอกเอาใจ จะกิน จะนั่ง จะนอน จะเดิน ยังไง
ตัวพ่อต้องครวจเช็คว่าผู้หญิงสุขสบาย
คบๆไป สิ่งที่ทำให้ก็เริ่มทดถอย หายๆทีละอย่างสองอย่าง
แล้วพอผู้หญิงบอกว่า ที่เมื่อก่อน.......
ก็มาหาว่า อาร์ตบ้างละ ต้องการมากขึ้นบ้างละ
ทั้งๆที่ตัวพ่อเองมิใช่หรือเปลี่ยนโปรโมชั่น?
 
Before
 
ไปเที่ยว
ตัวพ่อ : คุณอยากไปไหนหรอ?
ผู้หญิง : ฉันอยากไปช็อป คุณจะว่าไรไหม?
ตัวพ่อ : ผมตามใจคุณเสมอ
 
กำลังข้ามถนน
ตัวพ่อ : เดินข้ามถนนระวังรถด้วยนะ มาผมจูงมือคุณดีกว่า
เดินจับมือข้ามถนนมองซ้ายมองขวาระวังรถให้อย่างเต็มที่
 
หลังช็อป
ตัวพ่อ : ช่วยถือของเอาไหมเด๋วคุณจะหนัก
รีบหอบเอาของที่ซื้อมาไปถือไว้ทั้งหมด
 
กินข้าว
ตัวพ่อ : อยากกินอะไรดีละคุณ?
ผู้หญิง : อยากกิน บลาๆๆๆ [ว่ากันไป...]
ตัวพ่อพาเดินไปร้านนั้นทันที อย่างไม่รีรอ
ไม่ว่าจะแพงแค่ไหน ตัวพ่อก็ไม่หวั่น! ตัวพ่อเลี้ยงไม่อั้น!
 
เมื่อผู้หญิงเกิดอยากจะกิน
ผู้หญิง : อยากกิน บลาๆๆๆ [ว่ากันไป...] แต่ต้องเดินไปอีกตั้งไกลอะ ฉันเดินไม่ไหวแล้ว
ตัวพ่อ : คุณนั่งรอตรงนี้นะ เด๋วผมไปซื้อมาให้
ตัวพ่อรีบไปหาสิ่งที่ผู้หญิงต้องการมาให้โดยไม่ต้องขอร้อง
 
กลับบ้าน
ผู้หญิง : กลับกันเถอะ
ตัวพ่อ : นี่ก็มืดแล้ว มันอันตราย เด๋วผมไปส่งนะ
แล้วตัวพ่อก็พาผู้หญิงเดินจูงมือขึ้นรถของเขาไปส่งที่บ้านของเธอ
 
โทรศัพท์ก่อนนอน
ตัวพ่อ : คืนนี้นอนหลับฝันดี ฝันถึงผมด้วยละ แล้วก็อย่าลืมห่มผ้าละ ผมเป็นห่วง รักคุณนะครับ
เอ้า! ผู้หญิงก็บิดกันตัวเกรียว
 
และยังมีอื่นๆอีกมากมายที่ไม่ได้พูดถึง
เอ้า! มาดู AFTER กันบ้างว่าจะเป็นยังไง
 
After
 
ไปเที่ยว
ผู้หญิง : อยากไป ...... อะ
ตัวพ่อ : ไม่เอา! ไม่ไป! ไม่ว่าง!
ผู้หญิง : ไหนเคยบอกว่าอยากไปไหนไปหมดไง
ตัวพ่อ : ก็ไม่ว่างไง!
 
กำลังจะข้ามถนน
ผู้หญิง : เฮ้...รอก่อนสิ!
ตัวพ่อมันข้ามไปนู่นแล้ว ไม่หันกลับมามองด้วยซ้ำ
 
หลังช็อป
ผู้หญิง : นี่...หนักอะ
ตัวพ่อทำไม่รู้ไม่ชี้
ผู้หญิง : ช่วยถือหน่อยสิ
ตัวพ่อ : ของๆเธอ เธอก็ถือสิ
แล้วทำไม่รู้ไม่ชี้ต่อไป = ="
 
กินข้าว
ผู้หญิง : อยากกิน ......... อะ
ตัวพ่อ : ไปกินข้างทางดีกว่าถูกดี!
ผู้หญิง : ........
 
เมื่อผู้หญิงเกิดอยากจะกิน
ผู้หญิง : อยากกิน ....... อะ
ตัวพ่อทำไม่รู้ไม่ชี้
ผู้หญิง : แต่ต้องเดินไปอีกตั้งไกลอะ
ตัวพ่อ : เธอก็ไปซื้อสิ ฉันจะนั่งรอตรงนี้แล้วกัน
 
กลับบ้าน
ผู้หญิง : กลับกันเถอะ
ตัวพ่อ : อืม...ฉันมีอะไรต้องทำต่อ ไปเรียกแท็กซี่กลับเองไปก่อนแล้วกัน
 
โทรศัพท์ก่อนนอน
................
ไม่มีสัญญาตอบรับจากหมายเลขที่ท่านเรียก...
 
อาร์ตตัวพ่อ จะกลายร่างเป็นอาร์ตตัวแม่
อันนี้ไม่รู้เป็นมากน้อยแค่ไหนนะ
แต่ที่รู้ๆคือ เคยเห็นคนเป็นมาแล้ว!
มิใช่เกย์ กระเทย หรือ อะไรใดๆทั้งสิ้ง
ผู้ชายแท้ๆ แมน 100% เนี่ยแหละ
แต่แอบตัวแม่อยู่เหมือนกัน
คงไม่ต้องให้เขียนบทสทนานะ
ก็ลองกลับไปอ่าน ว่าด้วยเรื่อง อาร์ตตัวแม่ ดู
__________________________________________________
 
วันนี้พอก่อนดีกว่า ดึกมากแล้ว
ตอนนี้ก็เบลอๆๆ คิดไม่ออกแล้ว 555
บางอันคิดออกก็อธิบายไม่ค่อยจะถูกนัก
เอาเป็นว่า จะเอาบทปะทะของตัวพ่อและตัวแม่ มาสร้างสีสันแล้วกัน
ขอไปเก็บข้อมูลเพิ่มเติม และ กลับไปนอนกลิ้งไปมาคิดก่อนน้าาา
ได้ข้อมูลยังไง คิดออกว่าไง จะมาเล่าสู่กันฟังนะ
แล้วเจอกัน entry หน้านะจ๊ะ ^_^

รู้สึก...เมื่อ...

posted on 03 Dec 2010 17:50 by peam1911 in Other
เคยรู้สึกเหนื่อยกับสิ่งรอบๆตัวบ้างไหม?
เคยไหมที่รู้สึกเบื่อหน่ายกับวันแต่ละวันที่ผ่านไปอย่างช้าๆ?
 
รู้สึกเศร้าเมื่อมองไปยังท้องฟ้าสีคราม
รู้สึกสลดใจเมื่อมองไปยังดวงจันทร์ที่ลอยเด่งบนท้องฟ้า
รู้สึกกลัดกลุ้มเมื่อมองไปยังสายรุ้งสีสวย
รู้สึกเคว้งคว้างเมื่อมองไปยังถนนกันกว้างใหญ่
รู้สึกเหม่อลอยเมื่อมองไปยังมุมห้องมืด
รู้สึกหดหู่เมื่อมองไปยังกองขยะกองโต
รู้สึกเหงาเมื่อมองไปยังเก้าอี้ที่ว่างเปล่า
รู้สึกปราดเปรี่ยวเมื่อมองไปยังโคมไฟที่โดดเดี่ยวอยู่บนโต๊ะ
รู้สึกหนาวใจเมื่อมองไปยังเตียงนอนที่ไร้ซึ่งผ้าห่ม
รู้สึกอึดอัดเมื่อมองไปยังตุ๊กตาตัวจิ๋ว
รู้สึกเหนื่อยใจเมื่อมองไปยังโทรศัพย์มือถือเครื่องเก่ง
 
รู้สึกเอื่อมระอาเมื่อได้ยินเสียงแอร์ทำงาน
รู้สึกรำคาญเมื่อได้ยินเสียงเพลงที่น่าเสนาะหู
รู้สึกหงุดหงิดเมื่อได้ยินเสียงจอแจของคนขวักไขว่
รู้สึกหัวเสียเมื่อได้ยินเสียงฝนที่ตกกระทบพื้น
รู้สึกอารมณ์เสียเมื่อได้ยินเสียงโทรศัพท์ดัง
 
รู้สึกวุ่นวายเมื่อเปิดข้อความ
รู้สึกกระสับกระส่ายเมื่อเริ่มอ่าน
และ...รู้สึกเจ็บปวดเมื่อปิดลง
_________________________________________
 
วันนี้ได้ฤกษ์มาอัพblogอีกแล้ว แฮ่ๆ
ก็ไม่มีอะไรมาก blogวันนี้ที่เขียน
พยายามจะเขียนเกี่ยวกับเรื่องที่เกิดขึ้นได้ทุกวันๆ
แต่เคยไหมที่วันนึงมันกลับรู้สึกไม่เหมือนเดิม?
เมื่อสิ่งที่เคยเป็น หรือ ควรจะเป็น มันไม่เป็นแบบนั้น
เคยรู้สึกไหมว่าสิ่งรอบข้างที่คุ้นเคย กลับไม่คุ้นเคยอย่างที่คิด?
นั้นคือสิ่งที่ต้องการจะเขียน 555
ออกมาได้มั่วซั่วมากมาย ก็นะ
หลังจากนี้...คงไม่ได้เจอกันอีกนาน
เพราะว่าจะสอบ final แล้วค้าา!
คงจะยุ่งๆจนไม่มีเวลาเข้ามาเขียนเลย
ยังไงก็จะกลับมาเขียนใหม่หลัง final เนอะ!
ไว้เจอกัน entry หน้าจ๊ะ
_-/|\-_
รู้สึกสลดใจเมื่อมองไปยังดวงจันทร์ที่ลอยเด่งบนท้องฟ้